عمعق بخاری
نام: عمعق بخاری
کنیه: ابو نجیب
القاب: شهاب الدین، امیر الشعراء
در حدود سال ۴۴۰ هجری قمری در بخارا زاده شد
عمعق از معاصران انوری، اثیر الدین اخسیکتی و سوزنی سمرقندی بوده است
عمعق بخاری پس از مهارت در شعر و ادب به سمرقند رفت و به دربار آل خاقان راه یافت و در نزد پادشاهان این دودمان تقربی تمام پیدا کرد
عمعق از شعرای توانا و صاحبنام اهل سنت فارسیزبان بوده که بویژه در تشبیه چیره دست بوده است
عمعق همچنین در مدیحهسرایی استاد بوده اما شهرتش بیشتر مدیون شکواییههای او میباشد
انوری ابیوردی، عمعق را در شعر اهل خراسان، به عنوان استاد سخن یاد میکند و مصرعی از شعر او: «خاک خون آلود ای باد به اصفهان بر» را تضمین میکند.
محمد عوفی در لباب الالباب دربارهی وی نوشته است: «الاجل شهاب الدین عمعق البخاری – استاد شعرای عصر خود، عمعق بود و در دعوی ساحری در شاعری برحق، آنچه از شعر او عذب و مطبوعست در غایت سلاست و لطافتست و آنچه مصنوعیست جمله استادان را در حیرت افکنده است.
عمعق بخارایی عمری دراز داشت به صورتی که برخی عمر او را افزون بر صد سال نوشتهاند
عمعق در سال ۵۴۳ هجری قمری چشم از جهان فرو بست
دیوان عمعق نخستین بار در سال ۱۳۰۷ هجری شمسی در چهل و چهار صفحه در تبریز به چاپ رسید
یکی از نسخههای نفیس و نسبتاً قدیمی از دیوان این شاعر، نسخهای است که در کتابخانه ملی پاریس به شماره S.P.799 نگهداری میشود
محرومیت های سیاسی اهلسنت ایران
پس از پیروزی انقلاب قرار بود رنگ و نژاد و زبان و دین امتیاز نباشند و حکومت اسلامی برخاسته …