یکی از بناهای تاریخی اهل سنت در روستای هفشویه از بلوک قهاب در شمال خاوری شهرستان اصفهان است.
بنای اولیه مسجد هفشویه مربوط به دوره سلجوقی است و در دوره ایلخانی بازسازی شده و تزئیناتی به آن اضافه شده است.
با وجود اینکه اکنون از این مسجد تاریخی ویرانههایی باقی مانده است اما همین ویرانهها نیز به خوبی هنر آن دوران را به نمایش میگذارد.
گنبد مسجد هفشویه فروریخته و دیوارهایش آسیب بسیاری دیده است.
اساس بنا با خشت ساخته شده و از آجر به صورت ساده و تزیینی در نمای خارجی استفاده شده است. نقشه بنای مسجد به صورت دو ایوانه بوده و در پشت ایوان جنوبی آن، گنبدخانهای به ابعاد ۲۰/۹×۵۵/۹ متر قرار داشته است.
در گوشه جنوب باختری مسجد، سكویی هشت ضلعی به قطر ۶۵/۴ متر دیده می شود كه مربوط به مناره سلجوقی مسجد است.
در میان بقایای این مسجد، محراب زیبای گچ بری شدهای برجای مانده كه به نظر می رسد از آثار دوره ایلخانی باشد.
این محراب، با تزیینات گل و بوته و كتیبههای قرآنی به خط كوفی و بنایی مزین شده است.
اين بنا به شماره ۴۳۰ به ثبت تاريخی رسيده است.
